Στα μετα-κατοχικά χρόνια πηγαίναμε στο (εξατάξιο) Γυμνάσιο (Θέρμου). Πάνω από δεκαπέντε χιλιόμετρα η απόσταση από το χωριό μας.
Τέσσερις και πλέον ώρες για να διανύσουμε την απόσταση με τα πόδια. Κάθε Κυριακή απόγευμα, φορτωμένα το σακούλι με τρόφιμα (ψωμοτύρι κι αβγά) για όλη την εβδομάδα, επιστρέφαμε από το σπίτι μας, για να 'μαστε το πρωί στο σχολείο. Σάββατο απόγευμα ερχόμασταν στο σπίτι για ανεφοδιασμό.
Εξι ολόκληρα χρόνια γινόταν αυτό. Τι... ευτυχισμένα χρόνια!... Διαμονή σε... πολυτελέστατη κατοικία σκεπασμένη με τσίγκο! Διάβασμα με το φως της ημέρας. Βιβλία αγοράζαμε από τους μαθητές της προηγούμενης τάξης! Ωραία τα χρόνια εκείνα...
